چقدر خنده داره که یک ساعت عبادت به درگاه الهی چقدر دیر و
 طاقت فرسا می گذره ولی 90 دقیقه بازی یک تیم فوتبال مثل باد می گذره! 
چقدر خنده داره که 100  هزار تومان کمک در راه خدا مبلغ بسیار هنگفتیه
 اما وقتی که با همون مقدار پول به خرید می ریم به نظرمون پول خیلی کمیه 
چقدر خنده داره که یه ساعت عبادت در مسجد یاهر جای دیگه
 چه اندازه طولانی به نظر میاد اما یه ساعت دیدن فیلم یا شب نشینی به سرعت میگذره! 
چقدر خنده داره که وقتی می خوایم عبادت و دعا کنیم
 هر چی فکر می کنیم چیزی به فکرمون نمی یاد تا بگیم
 اما وقتی که می خوایم با دوستمون حرف بزنیم
 یا تلفنی گفتگو کنیم هیچ مشکلی نداریم
چقدر خنده داره که وقتی مسابقه ورزشی تیم محبوبمان به وقت اضافه می کشه
 لذت می بریم و از هیجان تو پوست خودمون نمی گنجیم 
اما وقتی که مراسم دعا و خطابه و نیایش طولانی
تر از خودش می شه شکایت می  کنیم و آزرده خاطر می شیم
چقدر خنده داره که خوندن یه صفحه و یا بخش از قرآن یا کتاب  دعا سخته
 اما خوندن 100 صفحه از پرفروشترین کتاب رمان اون ور دنیا خیلی آسون و لذت بخشه
چقدر خنده داره که همیشه سعی می کنیم ردیف جلو صندلی های یک کنسرت یا مسابقه رو رزو کنیم
 اما به آخرین ردیف یک مکان مذهبی مثل مسجد تمایل داریم
چقدر خنده داره که برای عبادت و کارهای مذهبی هیچ وقت زمان کافی
 در برنامه روزمره خود پیدا نمی کنیم
اما برای بقیه برنامه ها سعی می کنیم تو آخرین لحظه هم که شده توفیق انجام اونو پیدا کنیم!
چقدر خنده داره که شایعات روز نامه ها وسایت های مختلف خبری رو به راحتی باور می کنیم
اما سخنان قرآن و احادیث بزرگان دین رو به سختی قبول می کنیم 
چقدر خنده داره که همه ما می خوایم بدون اینکه به چیزی اعتقاد
داشته باشیم و یا کاری  در راه خدا انجام بدیم به بهشت راهمون بدن
چقدر خنده داره که وقتی لطیفه ای رو از طریق پیام کوتاه و یا ایمیل به دیگران ارسال می کنیم
 به سرعت آتشی که در جنگلی انداخته شود همه جا را فرا می گیرد 
اما وقتی که سخن و پیام الهی  رو  می شنویم
 مدتها در مورد گفتن و یا نگفتن اون به دیگران فکر می کنیم
خنده داره . اینطور نیست؟ دارید می خندید؟یا دارید فکر می کنید؟  
این حرفا رو به گوش بقیه هم برسونیم و از خداوند سپاس گذار باشیم 
که او خدای قادر و اعلی و دوست داشتنی است
آیا این خنده دار نیست که وقتی که می خواهیم این حرفارو به بقیه بزنیم
 خیلی ها رو از لیست خودمون پاک می کنیم
 به خاطر اینکه مطمئنیم که اونها به هیچ چی اعتقاد ندارند؟ خنده داره؟ ......نه تاسف آوره

ابتدا قدری در مضمون این حدیث شریف نبوی(ص) دقت نموده و سپس مطلب را دنبال نمایید

جابر روایت کرده است که رسول خدا (ص) به کعبه نظر افکند و فرمود :

« آفرین بر تو ،خانه ای که چقدر بزرگی و احترام تو زیاد است ! سوگند به خدا ، احترام مومن نزد خدا از تو بیبشتر است ، زیرا حرمت تو فقط از یک جهت است { که خونریزی در تو حرام است } ، ولی مومن از سه جهت احترام دارد :

1- خون وی محترم است .

2- مال او حرمت دارد .

3- بدگمانی نسبت به او حرام است . » « شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید / نقطه های آغاز در اخلاق عملی »

متاسفانه مدت زمان زیادی است که هر از گاهی به بهانه های مختلف شاهد اهانت و توهین به برخی از شخصیت ها و سرمایه های نظام از طرف هواداران گروههای مختلف در جامعه می باشیم که دیر یا زود عواقب این اعمال ناپسند گریبانگیر همه جامعه خواهد شد و اگر خدای ناکرده این رویه خطرناک که در اکثر موارد از طرف فعالان سیاسی یا منتسبین به آنها نیز صورت می گیرد از طرف دلسوزان نظام به خصوص شخصیت های ملی و فراجناحی محکوم نشوند و جامعه بی تفاوت از کنار آن بگذرد این افراد گستاخ تر شده و هیچ فرد یا چیز مقدسی از تیررس حملات ناجوانمردانه آنان در امان نخواهد بود اگر یک روز شخصیت هایی همچون آقایان هاشمی رفسنجانی،سید محمد خاتمی و احمدی نژاد و .... را مورد اهانت و حمله قرار دادند و واکنش انقلابی شخصیت ها و مردم وفادار به آرمان های امام(ره) را کم رنگ ببینند از هیچ اقدامی فروگذار نکرده و همه ارکان نظام و مقدسات اسلامی را نیز مورد حمله قرار خواهند داد.

در این میان نباید هیچ فردی به واسطه جایگاه حقوقی فعلی یا انتسابش به دیگر مسولین از بازخواست شدن و اعتراض در امان باشد. وظیفه همگانی امر به معروف و نهی از منکر بایستی تکلیف این افراد را به خوبی روشن نماید .نباید اجازه دهیم تا کسانی که از ابتدای پیروزی انقلاب و حتی سالها قبل تر از آن با قبول همه مشکلات و ایثار و فداکاری در همه عرصه ها مدال افتخار تایید های مکرر حضرت امام(س) و مقام معظم رهبری را نیز بر گردن آویخته اند به راحتی از تیر های مسموم زبان و قلم کسانی ضربه ببینند که گاها از دور نیز دستی بر آتش حوادث گوناگون این نهضت نداشته اند.

بی شک بروز این اعمال ناشایست برای همگان امری مذموم و ناپسند است تا چه رسد به کسانی که در خانواده های مذهبی و روحانی رشد ونمو یافته و زمینه زیادی برای تخلق به اخلاق نیکو و پیروی از دستورات حیات بخش اسلامی داشته اند،قطعا جرم این گونه افراد در جامعه بزرگتر و عوارض آن نیز شدیدتر خواهد بود.

 چرا برای رسیدن به برخی مطامع بسیار زودگذر یا دلخوشی اجانب و برخی از افراد سیاسی به راحتی حاضریم تا دین و دنیای خود را خراب کنیم؟ مگر تنها ما قدرت بیان و نوشتن یا احساس تکلیف شرعی داشته و همه علماء ودیگران از عهده این کار بر نمی آیند؟آیا انتساب ما به یک حزب و گروه خاص یا فلان مقام کشوری در آن دنیا نیز می تواند برای ما مفری باشد و از عذاب و پاسخگویی در بارگاه الهی مصونمان دارد؟ مگر دستیابی به اهداف بی مقدار و زودگذر دنیا چقدر ارزش دارد که حاضریم به راحتی آن را با رضایت پروردگار عوض کنیم؟

واکنش مقتدرانه و مسوولانه برخی از شخصیت های ارزنده نظام از جناح های مختلف سیاسی نقطه روشن و مایه امیدواری فراوانی است تا این افراد را به وظیفه اسلامی انسانی خویش آشناتر نموده و از تکرار این کارها جلوگیری نمایند. به امید روزی که هیچ فردی به دلیل نپذیرفتن عقیده سیاسی طرف مقابل مورد اتهام و ترور شخصیت قرار نگیرد.